Categoriearchief: Schrijvert

Hoe wordt ik schrijver? 7

Eerlijkheidshalve dien ik hier te vermelden, beste lezer, dat ik op dit ogenblik eigenlijk een heel ander boek zou moeten schrijven. Om heel eerlijk te zijn: ik moet nog één boek afwerken (een paar onbenulligheden nog, dan is het klaar. U merkte reeds dat dat voor mij geen probleem zou mogen zijn), van een tweede heb ik me voorgenomen om er enkel zo tussendoor maar wat aan te werken, en aan het derde (ik heb nog geen titel, maar het zal over de mijn gaan) ben ik nu volop bezig. Tenminste, dat was de bedoeling. Ik heb er mij speciaal een ganse week voor terug getrokken. En nu verdoe ik mijn tijd met hetgeen U nu onder ogen krijgt. We hebben alle twee wel wat beters te doen. En toch, het schiet net zo lekker op.

(Hier volgt nu dus mijn wandeling.)

Zo best lezer, hier ben ik dan weer. Na een bliksemsnelle en korte wandeling. Helaas moet ik U mededelen dat deze avondlijke uitstap mij weinig baat heeft gebracht. Een fietsende, veel te jonge dame die zelfs niet flauw viel toen ik haar indringend aankeek (nu goed, ze had toch een kromme neus), en een steentje in mijn schoen. Dat laatste daargelaten zit ik nu weer terug achter mijn tekstverwerker. Die deze letters spuit. Uiteraard gemotiveerd en aangedreven door de schrijver.

Maar beste lezer,  ik heb me zojuist tijdens mijn wandeling de bedenking zitten maken, dat ik eigenlijk mijn tijd beter zou kunnen besteden aan het verder schrijven aan mijn mijnboek. (Dit lijkt ook weer sterk op poëzie! wees erop beducht!!) (Ik zal later wel even opzoeken of het woord beducht wel bestaat. Als dat niet het geval is, zal ik dat hieronder vermelden. Dan hoeft U het zelf niet meer op te zoeken.)

Daarom beste lezer, ga ik nu overschakelen op een andere diskette.

           Uw toegenegen,

            Schrijver.

(wordt vervolgd)

Hoe wordt ik schrijver? (06)

De draad.

Hoe wordt ik uitgever? Op deze bladzijde!

Het spijt me. Ik heb het niet meer gehaald. Op mijn tekstverwerker springt de bladzijdenummering naar het cijfer tien. Indien U dit erg storend vindt, kan U dit antwoord uitknippen en op de vorige pagina plakken. Laat ik duidelijk zijn: dit geldt enkel indien U zélf, en voor Uzelf, dit boek gekocht hebt. Ik persoonlijk heb een hartsgrondige hekel aan mensen die prenten knippen uit de boeken van de bibliotheek, vooral dan uit die boeken die ik nog niet gelezen heb. Ik vind dit gedrag welhaast even ergerlijk als het aantekeningen maken of onderlijnen in deze boeken. Meestal wordt dit -voor naslagwerken- weliswaar maar enkele bladzijden volgehouden, (deze boeken worden namelijk, in tegenstelling tot onderhavig stuk, enkel door intelligente mensen volledig uitgelezen), maar toch getuigt dit van zeer slechte smaak, en van beperkte intellectuele vermogens. Het weze gezegd. Geschreven.

Ik zal mij haasten om tenminste nog binnen het bestek van deze bladzij mijn gedane belofte in te lossen.

Antwoord: Men wordt uitgever uit pure frustratie.

Hoezo? Zal U zeggen. (Doet U maar).

Inderdaad, U heeft deze vraag terecht gesteld. Dit antwoord is inderdaad hetzelfde als HET antwoord. Maaaar:  het dient anders geïnterpreteerd te worden!

Een uitgever is namelijk niets anders dan een gefrustreerde schrijver! Iemand die uit pure frustratie een gans boek volgeschreven heeft, maar er nooit een uitgever voor heeft kunnen vinden. Aan de traagheid waarmee U deze letters leest, kan ik wel merken dat deze uiteenzetting Uw logisch redeneervermogen zwaar heeft aangetast. Als U dacht dat U, behalve schrijver, eventueel ook nog uitgever zou kunnen worden, is het niet uitgesloten dat U nog een DERDE frustratie wacht.

Om uitgever te worden moet U namelijk over enig kapitaal beschikken. Dat is een van de redenen waarom ik nooit uitgever ben geworden.

Als ik merk dat ik, om een een beetje behoorlijk boek op de markt te kunnen brengen met hetgeen ik tot nu toe heb neergeschreven, nog ongeveer tien maal zoveel zou moeten schrijven als ik nu reeds gedaan heb, dan begin ik er ernstig aan te twijfelen of de rest van dit boek ook nog wel grappig zal kunnen zijn. In ieder geval kan ik nog een reserveparagraaf, die ik eigenlijk twee uur geleden op bladzijde vijf had getikt, hier aan toevoegen. (De voordelen van en tekstverwerker!) Dat wordt dus de onderstaande paragraaf. En daarna ga ik even wandelen. En dan aan het ‘mijnboek’ verder schrijven. Hier komt ie dan, veel genoegen ermee:

Hoe wordt ik schrijver? (01)

Een kompleet boek over alle aspecten van het schrijverschap, voor de naïeve lezer die denkt dat hij kan (leren) schrijven.

Indien U aspiraties hebt om ooit zelf een boek te gaan schrijven, zal onderhavig meesterwerk U daarbij geenszins kunnen helpen.

Toch kan het de moeite lonen om vooral de eerste pagina’s aandachtig door te lezen. U hoeft het boek dus eigenlijk niet eens te kopen. U slaat het in de boekhandel open, en begint gewoon te lezen. (Daar dient een inkijkexemplaar voor. Doet U dus maar gerust.) Nochtans zal ik zeker niet nalaten een duidelijk antwoord op de hierboven geformuleerde vraag te geven. Meer zelfs, ik zal op deze eerste bladzijde reeds een volledig en duidelijk antwoord hierop geven. De vraag “Waarom is dit boek dan zo dik?” is dan ook ten zeerste gerechtvaardigd. Het antwoord is even eenvoudig als voor de hand liggend. Stel dat ik enkel de vraag “Hoe wordt ik schrijver?” zou beantwoorden in dit boek, en dan liefst ook nog op de eerste bladzijde. Dan zou dit boek slechts één pagina dik zijn. Nu moet U weten dat ik schrijf ‘om den brode’. Ik moet dus geregeld een boek van iet-of-wat omvang kunnen afleveren. Want zeg nu zelf, wie koopt er in Godsnaam een boek van één bladzijde?

(Correctie: een boek van één blad. Een boek van één bladzijde bestaat namelijk niet.)

Maar om mijn belofte op een duidelijk antwoord in te lossen, zal ik zeer kort en snel moeten wezen. Daarom:

“Hoe wordt ik schrijver?”

Antwoord: uit pure frustratie.

Als U verstandig bent, laat U het hierbij, en zet U dit boek terug op het schap. Mocht U in uiterste wanhoop en aangetrokken door de titel van dit werk het boek reeds gekocht hebben zonder de eerste bladzijde te lezen, probeert U dan om de rest van dit boek verder te verkopen  voor dat er ezelsoren, bladscheurtjes of vuile vingers (ja, bekijk ze maar eens!) instaan. Indien U echter een doorbijter bent, en zo onverstandig om toch verder te lezen, dan zal ik U verder teleur blijven stellen.

Ik voel me namelijk verplicht, aan mijn beroepseer als schrijver, en om het onderhoud van mijn gezin, om nog ettelijke pagina’s vol te schrijven.

Daarom: een beetje meer uitleg over HET antwoord. “Uit pure frustratie.” Als aandachtig lezer zou U nu moeten vragen: “Schijvert, wat bedoelt U daarmee?”

(Zoniet, dan behoort U tot die verfoeilijke categorie lezers die een boek alleen voor de lol lezen. U ontneemt iedere criticus de zin om nog te lezen, laat staan te bespreken!)

Terug naar Uw vraag nu:

Aangezien ik deze vraag toch wel voorzien had, zal ik hier ook plaats maken voor een antwoord. (Gelieve in ‘t vervolg wel wat op Uw taal en uitspraak te letten, anders zal U het als kandidaat schrijver zeker nooit ver schoppen.)

Antwoord op de vraag die bij HET antwoord gesteld kon worden: Kijk, iedere schrijver is in feite een onnozele hansworst, die in zijn jeugd teveel boeken heeft gelezen. Tot voor het verschijnen van dit boek was het namelijk nog niet verplicht om op ieder boek te vermelden: ‘LEZEN KAN DE GEZONDHEID SCHADEN.” (Art. zoveel en zoveel)

Vanuit die belezenheid voelt de lezer dan de onbenulligheid van zijn bestaan aan aan den lijve.

Neen, dit is geen schrijf of taalfout, dit is een zeer interessante en misleidende zinsconstructie. Indien U er problemen mee heeft, lees ze dan nog maar eens over. Eventueel nog eens. Probeer de zin te verduidelijken door op de juiste plaats een komma te plaatsen. Indien U echt schrijver wil worden, is dit een goede oefening. De oplossingen staan achter in dit boek. (Tenzij u de goedkope, klassikale uitgave hebt.)