Categoriearchief: Schrijvert

Hoe wordt ik schrijver? 8

Even heb ik overwogen om als rode draad in dit boek, effectief een rode draad er in op te laten nemen. Maar ik vrees, dat na mijn beledigende uitlatingen over uitgevers, geen enkele uitgever die de boeken die hij uitgeeft ook eerst leest, nog bereid zal zijn om deze extra kosten hiervoor op zich te nemen. Dat betekent dus, beste lezer, dat U het zonder rode draad zal moeten doen. (Met ‘het’ wordt uiteraard het lezen van dit boek bedoeld. In dit geval.) Maar tot groot genoegen van de schrijver, en tot groot ongenoegen van de lezer, laat dit de schrijver toe om van de hak op de tak te springen. Waarvoor dank aan de uitgever. Mocht ik hierdoor mijn vroegere verwijten aan uitgevers weer goedgemaakt hebben, waardoor de uitgever onverhoopt toch nog een rode draad in dit boek wil laten inlijmen, dan wil de lezer wel zo vriendelijk zijn om deze draad er onverwijld terug uit te trekken. Zelfs indien het een boek uit de bibliotheek betreft. Hoewel, een doorlezende uitgever zal zich nu toch wel eens extra bedenken. Hiermee sluit ik dit onderwerp af. Want ik merk bij mezelf wel dat ik alleen al hierover een volledig boek zou kunnen schrijven. Dat is misschien een goed idee voor een volgende boek.

Dit brengt ons meteen terug bij het onderwerp van ons boek. Hoe wordt U schrijver. (tja, IK niet natuurlijk, ik ben het al.) U hebt dit boek gelezen, of althans het begin ervan. Helaas komt U tot de ontstellende ontdekking dat U onvoldoende gefrustreerd bent. U weet helemaal niet waar U een boek over zou kunnen schrijven. En U stelt zich de vraag: “Waar zou ik een boek over kunnen schrijver?”

Schrijver dezes heeft zulke vraag voorzien. Hij heeft dan ook een poging gedaan om een inventaris te maken van de verschillende onderwerpen waarover boeken zoal plegen te handelen. Dit boek inbegrepen. Merk dat ik hier van de ik-persoon naar de hij-persoon ben overgeschakeld. Laat me U waarschuwen. Je moet al een sterke persoonlijkheid hebben om iets dergelijks te realiseren. Waarmee ik maar  wil zeggen…!

Begint U er dus maar liever niet aan.

Terug naar het huidige onderwerp van dit boek, namelijk: het onderwerp van een boek. Voor alle duidelijkheid wens ik hier aan te halen dat mijn overpeinzingen (want van wetenschappelijk onderzoek is ook hier, andermaal, geen sprake!) enkel betrekking hebben op fictie. Wist U trouwens dat overpeinzingen ook betrekkingen kunnen hebben? (Grapje!)

Boeken kunnen velerlei onderwerpen hebben. Daarom zijn er ook zoveel boeken. Bij het tot stand brengen van een classificatie van de verschillende onderwerpen van boeken, heb ik me verplicht gevoeld om iedere onderverdeling onder te verdelen in meerder onderverdelingen. En dan nog is het haast ondoenlijk om alle onderwerpen te klasseren. En zeg nu zelf, een thema al ‘varia’, of ‘allerlei’, zegt eigenlijk niks. Je zou er dus alles onder kunnen klasseren. Hetgeen dan weer een classificatie oplevert die schreeuwt om onderverdelingen. U merkt het: ik ben ruim voldoende gefrustreerd om over ieder onbenullig onderwerp, zelfs dat van een boek, een boek te schrijven.

Tussen haakjes (Ik merkte zopas, toen ik een doos fruitsap uit de frigo nam, dat ik in geval van brand -in dit weekendverblijf- dringend behoefte heb aan een tolk om het Frans op het brandblusapparaat in een voor mij begrijpelijke taal te vertalen. Maar ik zal me wel kunnen behelpen. Water moet Oo! zijn in ‘t Frans.) Maar dit dan tussen haakjes.

Hoe wordt ik schrijver? 7

Eerlijkheidshalve dien ik hier te vermelden, beste lezer, dat ik op dit ogenblik eigenlijk een heel ander boek zou moeten schrijven. Om heel eerlijk te zijn: ik moet nog één boek afwerken (een paar onbenulligheden nog, dan is het klaar. U merkte reeds dat dat voor mij geen probleem zou mogen zijn), van een tweede heb ik me voorgenomen om er enkel zo tussendoor maar wat aan te werken, en aan het derde (ik heb nog geen titel, maar het zal over de mijn gaan) ben ik nu volop bezig. Tenminste, dat was de bedoeling. Ik heb er mij speciaal een ganse week voor terug getrokken. En nu verdoe ik mijn tijd met hetgeen U nu onder ogen krijgt. We hebben alle twee wel wat beters te doen. En toch, het schiet net zo lekker op.

(Hier volgt nu dus mijn wandeling.)

Zo best lezer, hier ben ik dan weer. Na een bliksemsnelle en korte wandeling. Helaas moet ik U mededelen dat deze avondlijke uitstap mij weinig baat heeft gebracht. Een fietsende, veel te jonge dame die zelfs niet flauw viel toen ik haar indringend aankeek (nu goed, ze had toch een kromme neus), en een steentje in mijn schoen. Dat laatste daargelaten zit ik nu weer terug achter mijn tekstverwerker. Die deze letters spuit. Uiteraard gemotiveerd en aangedreven door de schrijver.

Maar beste lezer,  ik heb me zojuist tijdens mijn wandeling de bedenking zitten maken, dat ik eigenlijk mijn tijd beter zou kunnen besteden aan het verder schrijven aan mijn mijnboek. (Dit lijkt ook weer sterk op poëzie! wees erop beducht!!) (Ik zal later wel even opzoeken of het woord beducht wel bestaat. Als dat niet het geval is, zal ik dat hieronder vermelden. Dan hoeft U het zelf niet meer op te zoeken.)

Daarom beste lezer, ga ik nu overschakelen op een andere diskette.

           Uw toegenegen,

            Schrijver.

(wordt vervolgd)

Hoe wordt ik schrijver? (06)

De draad.

Hoe wordt ik uitgever? Op deze bladzijde!

Het spijt me. Ik heb het niet meer gehaald. Op mijn tekstverwerker springt de bladzijdenummering naar het cijfer tien. Indien U dit erg storend vindt, kan U dit antwoord uitknippen en op de vorige pagina plakken. Laat ik duidelijk zijn: dit geldt enkel indien U zélf, en voor Uzelf, dit boek gekocht hebt. Ik persoonlijk heb een hartsgrondige hekel aan mensen die prenten knippen uit de boeken van de bibliotheek, vooral dan uit die boeken die ik nog niet gelezen heb. Ik vind dit gedrag welhaast even ergerlijk als het aantekeningen maken of onderlijnen in deze boeken. Meestal wordt dit -voor naslagwerken- weliswaar maar enkele bladzijden volgehouden, (deze boeken worden namelijk, in tegenstelling tot onderhavig stuk, enkel door intelligente mensen volledig uitgelezen), maar toch getuigt dit van zeer slechte smaak, en van beperkte intellectuele vermogens. Het weze gezegd. Geschreven.

Ik zal mij haasten om tenminste nog binnen het bestek van deze bladzij mijn gedane belofte in te lossen.

Antwoord: Men wordt uitgever uit pure frustratie.

Hoezo? Zal U zeggen. (Doet U maar).

Inderdaad, U heeft deze vraag terecht gesteld. Dit antwoord is inderdaad hetzelfde als HET antwoord. Maaaar:  het dient anders geïnterpreteerd te worden!

Een uitgever is namelijk niets anders dan een gefrustreerde schrijver! Iemand die uit pure frustratie een gans boek volgeschreven heeft, maar er nooit een uitgever voor heeft kunnen vinden. Aan de traagheid waarmee U deze letters leest, kan ik wel merken dat deze uiteenzetting Uw logisch redeneervermogen zwaar heeft aangetast. Als U dacht dat U, behalve schrijver, eventueel ook nog uitgever zou kunnen worden, is het niet uitgesloten dat U nog een DERDE frustratie wacht.

Om uitgever te worden moet U namelijk over enig kapitaal beschikken. Dat is een van de redenen waarom ik nooit uitgever ben geworden.

Als ik merk dat ik, om een een beetje behoorlijk boek op de markt te kunnen brengen met hetgeen ik tot nu toe heb neergeschreven, nog ongeveer tien maal zoveel zou moeten schrijven als ik nu reeds gedaan heb, dan begin ik er ernstig aan te twijfelen of de rest van dit boek ook nog wel grappig zal kunnen zijn. In ieder geval kan ik nog een reserveparagraaf, die ik eigenlijk twee uur geleden op bladzijde vijf had getikt, hier aan toevoegen. (De voordelen van en tekstverwerker!) Dat wordt dus de onderstaande paragraaf. En daarna ga ik even wandelen. En dan aan het ‘mijnboek’ verder schrijven. Hier komt ie dan, veel genoegen ermee: