Categoriearchief: Dans

Taxidansers komen terug

Ze begonnen hun carrière rond 1920 in Noord Amerika. Meestal waren het dames die tegen betaling bereid waren een dans te doen met hun klanten. De baas verkocht danskaarten voor tien cent, de taxidansers kregen een commissie per dansticket voor een rit naar en op de dansvloer. Het systeem werd populair, en in grote taxidanszalen kregen taxidansers zelfs 50% per dans. De andere helft diende voor de kosten van het orkest, danszaal en bedrijfsvoering.
Deze danshostessen verdwenen in de Verenigde Staten later weer van het toneel.

In Buenos Aires, Argentinië, bleven Tango Taxidansers in het Tango toerisme aanwezig. Ze werken er nog steeds. Meestal zijn het ervaren manlijke dansers die per avond betaald worden om met een vaste partner naar een dansavond te gaan. Ze kunnen vlot een dans leiden op diverse niveaus, zonder de dames te laten stuntelen. Ze zijn een oplossing voor het tekort aan goede manlijke danspartners. De dames zijn verzekerd van dansmogelijkheden en gezelschap, en zijn niet afhankelijk van willekeur en goodwill van de heren. Ze fungeren (desgewenst) ook vaak als leraar. Ze vormen een soort tango-escortservice voor 1 avond.
Vooral muurbloempjes en snelle dames met weinig tijd en meer zakelijk inzicht voorzien zich vaak van deze combinatie van taxi, gigolo (?) & danser.

Ze zijn weer aan een opmars bezig. Zei het dat ze nu niet meer (rechtstreeks of per dans) betaald worden. Waar de vraag groter is dan het aanbod worden zowel manlijke als vrouwelijke taxidansers ingezet. Hun taak is er voor te zorgen dat iedereen een prettige avond beleeft en kan dansen, vanaf het eerste uur. Ze stimuleren beginners, en zorgen voor sfeer op de dansvloer en in de zaal. Mannelijke dansers worden bijvoorbeeld vaak ingezet op cruiseschepen.

Sinds de opkomst van kizomba in het salsamilieu (vanaf 2014)duiken ze ook in de lage landen op. Misschien nog meer dan bij andere dansen lijkt kizomba een romantische belevenis voor de dames, en zijn er weinig heren die de verwachtingen die ze aan een goede leider stellen kunnen waarmaken. Wil je de dames toch op je dansevents houden, dan is het engageren van taxidansers een mogelijkheid die al behoorlijk ingeburgerd is. Een mogelijkheid om te zorgen voor tevreden klanten. Er zijn teams die met manlijke en vrouwelijke taxidansers werken, om iedereen bij het feest te betrekken.

Misschien is het ook een teken des tijds. Mensen zonderen zich meer af, ieder achter zijn of haar scherm. Contacten ‘In Real Life’ lopen moeilijker. Alles moet koopbaar zijn, formeel georganiseerd. Ook plezier, ontspanning, contact. Straks komt er wel iemand met een oplossing in de vorm van een taxidansers-app voor smartphones.

Dans van de wolf

dansWolf1De Dans van de Wolf is een boek van Michael Blake (1988) dat in 1990 ook verfilmd werd als Dances with Wolves. Het vertelt een verhaal over een jonge cavalerie-luitenant, John Dunbar, die in 1860 naar het Westen trekt. De buitenpost waar hij zich naartoe laat sturen is ondertussen verlaten, waardoor hij in zijn eentje vlak bij indianengebied blijft. Zijn paard Cisco en een eenzame wolf die hij Two Socks noemt zijn het enige gezelschap.

dansWolf3Hij krijgt steeds meer contact met een Siouxstam, en wordt er steeds meer geïntegreerd. Daarnaast wordt hij geconfronteerd met het waanzinnige gedrag van blanken: afval dumpen, bizons doden, enkel voor de huid en de tong, kaalkappen van bos,… (Het lijkt of er na meer dan 150 jaar weinig veranderd is, behalve dan dat er geen indianencultuur en –territorium meer is.)

dansWolf4Door de manier waarop hijzelf als ‘overloper’ door de blanken wordt behandeld kan hij nog weinig respect voor zijn eigen kortzichtige en egoïstische soortgenoten opbrengen. Het leert hem wie de echte ‘wilden’ zijn.

Dans met wolven’ is de naam die de indianen hem geven als ze hem onbevreesd op de vlakte zien bezig zijn met Two Socks. Ook de rijstijl van de indianen te paard, zonder zadel, beschrijft Blake als een dans, waarbij de twee partners soepel als één geheel bewegen.

dansWolf2De indiaanse dansen om de terugkeer van de bizon op te roepen, of de feest- en vrouwendansen worden slechts vrij kort beschreven. En uiteraard zit er ook een flinke portie romantiek in het verhaal.

Het scenario van de film wijkt op meerdere punten af van het boek (in de versie die ik las/zag), maar beiden zijn zeker de moeite waard.

Wereld Waterdansdag

waterdans1Wereld Waterdansdag gebruikt dans als sociaal instrument om mensen op een vrolijke manier samen te brengen, en combineert dit met de levensbelangrijke problematiek van zuiver water voor alle mensen en alle leven op aarde. Een feest met een boodschap, dat op 20 juni (de langste dag van het jaar) heel de wereld rond gaat.

Global Water Dances begon met een kleine groep studenten non-verbale communicatie die gemeenschapsdans gebruiken om sociale cohesie te creëren. Ze startten het idee in juli 2008 aan het Schumacher College in Engeland. Global Water Dances is als wereldwijd evenement voor het eerst gelanceerd in juni 2011.
Deelname aan planning van plaatselijke evenementen aangaande Global Water Dances staat open voor iedereen die er van houdt om te bewegen.

waterdans4De tweede globale prestatie werd uitgevoerd op 15 juni 2013. Op die dag werden op meerdere plaatsen over heel de wereld een reeks van dansen gericht op water kwesties uitgevoerd. Het blijft een artistieke initiatief, gericht op de kritische behoefte aan veilig drinkwater. Hiermee willen deelnemers een lokale verbinding maken met de wereldwijde gemeenschap en er voor ijveren dat alle mensen toegang hebben tot schoon drinkwater, zodat ook het water dat we drinken en dat door ons lichaam stroomt ons in stand houdt, en ons geen schade berokkent.

waterdans2Het evenement bestaat uit 4 delen:
I. Een ritueel of een openingsceremonie, die specifiek voor iedere locatie.

II. Een waterdans gemaakt door plaatselijke choreografen, met lokale  muziek, rond lokale problemen met water.

III. Een gezamenlijke choreografie door alle artiesten wereldwijd op hetzelfde muziekstuk, met aansluiting van de deelnemers en het publiek wereldwijd. (De muziek kan worden gedownload van de ‘voor CHOREOGRAFEN pagina, waarop je ook de video kan zien en de geschreven instructies voor de choreografie.

IV. Deelname van het publiek aan een zeer eenvoudige dans. De bewegingen kunnen ter plaatse aangeleerd worden, of voorafgaand reeds geleerd zijn.

Slechts 2,5% van het water op de wereld is zoet water.
En van die 2,5 is het meeste van het wereldwijde zoetwater moeilijk bereikbaar of beschikbaar. Een minuscule 0,4% zit in oppervlaktewater van meren en rivieren, en als vochtig in de lucht. Maar liefst 69,5% is bevroren in gletsjers, sneeuw, en permafrost. En een 30,1% zit in ondergrondse watervoerende lagen.
Eén miljard mensen, ongeveer een persoon op 8, heeft geen toegang tot schoon water.

waterdans3Door klimaatverandering, milieuverontreiniging, intensieve landbouw, sproeistoffen, fracking ed. is er steeds minder schoon water beschikbaar.
Als de Wereld Waterdans dag hiervan meer mensen bewust kan maken om samen voor verbetering te zorgen is dat zeker een prima initiatief dat navolging verdient. Leuven, Leopoldsburg, Oostkamp, Brugge, Gent, Antwerpen, Kortrijk, Brussel, Oostende, Rotterdam, Amsterdam, Den Haag… deden ook al mee.

Meer plaatsen, en mogelijkheden om volgend jaar zelf ook mee te doen vind je via http://globalwaterdances.org/