Festival Retour over duurzame Limburgse alternatieven

De hele week werd er gewerkt in de Leonihal, het magazijn van de Kringwinkel. De Pukkelpoptoog werd gemonteerd, spullen in bananendozen ingepakt en opgeruimd, gangen leeggemaakt, vensters gewassen, geschrobd,… Tafels en stoelen verzameld en opgesteld, affiches en banner opgehangen, lattenbodems gemonteerd als standrug, en Stien zorgde voor honderden (Flagbag) vlagjes. Mieke hing ze op. Vele handen hielpen. En zaterdagmorgen kwam alles stilaan tot leven.

Iedereen heeft al eens gehoord van duurzame alternatieven. Misschien ken je er zelfs een in Limburg. Maar er zijn er meer dan je denkt of kent. Even opgelijst:
Zadenbib: er zijn in Noord-Limburg al 5 deelnemende gemeenten ( gecombineerd met de boekenbib),
Spel-o-theken: je leent er voor een prikje spellen en speelgoed. In Limburg kan het op 19 plaatsen.

Repair cafe’s doen het uitstekend. 18 zijn er actief.
Geefpleinen en –winkels, onder diverse vormen: Limburg is er 17 rijk!
Boekengeef- en –ruilkasten: je zou er al minstens 1 moeten gezien hebben van de 59 bestaande.

 

 

Heb je zelf interesse om een dergelijk initiatief in je eigen buurt (mee) op te zetten dan kan je dit nog altijd doorgeven. Transitie Limburg houdt je graag, samen met de andere reeds aangemelde kandidaten, op de hoogte van nieuwe initiatieven hierrond.

Het was fijn om zoveel tevreden bezoekers en standhouders te mogen uitzwaaien op deze inspirerende ontmoetingsplek.

Plastic & ic…

Het afdakje aan de achterbouw bij ons moeder was aan vervanging toe. Het was grauw en vuil, en liet nog weinig licht door. Vorig jaar nog grondig schoongemaakt. Maar na een paar schoonmaakbeurten is het oppervlak zo ruw dat het dubbel zo snel weer aankoekt door algen en zweefvuil. Je kent ze wel: golfplaat op rol, versterkt met wat glasvezel.

De doe-het-zelfzaak had net golfpaneeltjes van de juiste lengte, ‘crystal clear’. En bijhorende schroeven met ringen en doppen. Met een paar uur werk was het makkelijk te vervangen. En de oude rol was nog welkom bij Share & Care om een afdakje te maken om een aanhangwagen onder te zetten.

 

Bij het demonteren viel op dat alle schroeven wat los leken te staan van de golfplaat. Er zat overal meer dan een millimeter speling op. Daardoor gingen ze ook makkelijk los, met een racagnac. Wat een woord. Maar zo heet dat ding hier. Google leert me net dat er ook een Nederlands woord voor is: een ratelsleutel. Bij de 5de schroef werd het duidelijk: de speling tussen schroef en plaat was veroorzaakt door de tand des tijds. Deze ene had nog een randje, een restje onder de kop zitten. Plastiek. Ooit had er een plastieken ring met een afdekkapje opgezeten. Net zo’n ding als ik in de verpakking van de nieuwe schroeven zag.

En toen ik het oude dak er af haalde, vielen er nog tientallen steunblokjes onderuit. Ook plastiek. Verduurd. Dus ze vielen gewoon stuk. Ik heb ze maar snel bijeen geveegd om te vermijden dat ze verder verbrijzeld en verpulverd zouden worden door er op te trappen. (Voor de nieuwe versie had ik vooraf houten steuntjes gemaakt.)

De kapjes over de schroeven waren al lang weg. De ringen dus ook, voor 98%. Verbrokkeld en verdwenen. In het niets opgelost? Onder invloed van UV afgebroken door het zonlicht, en met het regenwater netjes mee weggespoeld. Door de goot, door de riolering. Verwaaid en verspreid. Om nu geleidelijk aan via o.a. bier en mosselen terug op onze tafel terecht te komen.

En ja, ’t is zo gemakkelijk: crystal clear plastieken platen, schroefkapjes en ringen. Het zal weer voor jaren goed blijven. Maar het zal niet goed blijven. Foute boel dus.
Moeder is er wel mee geholpen. Er is nu veel meer licht in haar naairuimte en binnen. Maar een duurzame oplossing is het helaas niet. Met ons korte-termijn-denken en onze ‘beste koop’ beslissingen verzieken we onze wereld en onze achterkleinkinderen.
Sorry kids….

Het was maar een afdakje van 7,5m2. Maar in de straat staan er waarschijnlijk nog 5 meer, en grotere. En in het dorp zijn er zo ‘n 20-tal straten. En de fusiegemeente telt meer dan 10 dergelijke dorpen. Waarvan Limburg er 44 (?) heeft. Maal zeg maar 9 provincies voor België…
Eigenlijk dus compleet onverantwoord dat zo’ dingen nog gemaakt en verkocht worden. Tonnen plastic die gedoemd zijn om in de oceaan en op ons bord terecht te komen.

Discriminatie van alleenstaanden

Het gebeurt haast stiekem. En singles zijn er zich zelf vaak amper van bewust. En toch gebeurt het, structureel, en op grote schaal. En hoofdzakelijk door de overheid. Die weet zeer goed dat het om een vrij zwakke groep gaat, omdat die zeer divers (leeftijd, job…) en dus ook niet georganiseerd is. Ondanks het feit dat reeds 1/3de van de volwassenen om allerlei redenen alleenstaand is. En dat aandeel blijft toenemen. Singlesvereniging Jag heeft er een avond aan besteed. Om de pil wat te verzachten…

was er dan wel een uitgebreid paellabuffet, met 12 soorten warme en 12 soorten koude tapas.

 

En heerlijke achtergrondmuziek van Bien & Cuit, met een selectie uit de 100 beste Franse chansons.

 

 

De toelichting van Rob Beenders verraste wel. Weinig singles beseften dat ze zo zwaar en zo vaak ‘gepakt’ werden door het beleid.

 

Successierechten, belastingen, waterrechten en tarieven, huisvuiltaksen, vaste kosten voor elektriciteit, kadastraal inkomen, singletoeslag op vakantie,… tekens opnieuw zijn alleenstaanden de pineut. Terwijl ze het al moeilijk genoeg hebben om met 1 inkomen te zorgen voor huisvesting, voeding, verzekering e.a. kosten.

Nog veel werk aan de winkel om onrechtvaardige situaties recht (proberen) te trekken.

(25 jaar singlesvereniging JAG wordt op za 7/10 in zaal Kermeta (Hasselt) gevierd met een Happening (11-18u) en een grote Singlesfuif (21u).