Aardappelen rooien

Vandaag wat aardappelen gerooid. Ondanks flink protest van de vereniging der onderste ruggenwervels, bij tijd en wijle luidruchtig ondersteund door een verrekte rechterschouder. In iedere onderarm een wespensteek, omdat ik gisteren bij de courgetteoogst te laat doorhad dat die gestreepte smeerlappen de droogte onder de grote dekbladeren geschikt vonden voor nestenbouw. En er was neerslag, maar die was maar af en toe de benaming regen waard. Eigenlijk waren er dus voldoende legitieme redenen om het uit te stellen.

Eerst het perceel met grotendeels afgestorven loof nog even gewied. Kwestie van zoveel mogelijk ongewenste (on)kruiden te verwijderen in plaats van ze om te woelen en te verspreiden.
Al bij de eerste struik op de hoek van de beplanting was het duidelijk: de concurrentie was hevig. Woelmuizen hadden niet gewacht tot de oogsttijd, maar zich gedurende het hele groeiseizoen uitgebreid tegoed gedaan aan Charlotte en Nicolla.

Zonder enig overleg hebben ze zich stiekem knagend een weg gebaand door mijn toekomstige wintervoorraad. Dat ze er wat van eten, oke. Maar het aandeel dat ze zich toe-eigenen en de diensten die ze daarvoor leveren staan in geen enkele verhouding tot de arbeid die ikzelf heb ingebracht. Van sommige knollen die aardappel geweest waren bleef enkel nog een millimeter dunne schil over. Blijkbaar hebben ze een voorkeur voor de grote exemplaren.

Dus weer of geen weer, zo meteen rooi ik de hele boel. Geen krieltje laat ik in de omgewoelde grond zitten. Waarschijnlijk zal de enige dahlia die daar staat er de dupe van worden. Ik heb in het voorjaar geprobeerd die woelmuizen met mollenvallen te vangen. Maar daar trappen ze dus niet in. Ik zal wat anders moeten verzinnen.

De zwarte elzen die wat verder nog steeds spontaan uitschieten getuigen dat de omgeving waterrijk was. Maar ondanks de regen van de laatste weken is de grond – geloof het of niet- na 6 a 9 cm kurkdroog.

Die oude aardappelmand blijft ideaal. Als ze half vol is kan je er eens flink mee schudden om alle aarde van de knollen door de draadkorf weg te zeven.
Ik weet nog niet precies wat ik nu die seizoen eigenlijk gekweekt heb. Maar de vraag lijkt terecht: aardappelen of woelmuizen?

Singing and dancing in the rain…

en soms kan zo’n openlucht evenement in het Belgische zomerweer wel eens in het water vallen. (zaterdag 5 augustus 2017) Hasselt Danst Lindyhop. Nog steeds te weinig bekend bij het grote publiek, maar wel een van de fijnste dansen om te doen. Met altijd veel lachende gezichten. Fun! En in stijl: vanaf de jaren dertig… denk aan bretellen, brillantine, snor, pet, petticoats, strikken in het haar.

Tot vorig jaar was er in Limburg (be) maar sporadisch iets van te vinden (bij de Hamse Dansklub en dansschool Libert), maar nu is er dus ook Shake Lab met Marijke en Danny in het CC Casino in Houthalen, en Apollo Swing in de KA2 Topsportschool Hasselt. Wie al feestjes van Radio Modern (bv in C-mine Genk, Markthallen Herk de Stad en Ter Kommen Hoeselt) heeft meebeleefd kent de stijl en de sfeer wel. Zo niet… het is nooit te laat!

Vanaf september starten overal nieuwe lessen. (En zijn er ook weer vanaf eind augustus Open deur dagen in dansscholen.)

En nu dus ook een introductie op Hasselt Danst. Even On hold gezet door een buitje. Maar binnen konden er wat tafels aan de kant gezet worden om meer slides, kicks en ‘pick the apple’ aan te leren. Nog wat inoefenen kon dan weer buiten. En dit werd afgerond met een knappe demo, om van te watertanden.

Met afwisselende dansen liep de gewone Hasselt Danst-formule verder tot de volgende grijze wolken de avond vervroegd verduisterden. De voorbode van kleine druppels kon de dansers niet van de vloer verjagen. Maar het peloton van veel en grote druppels deed iedereen naar binnen verhuizen. Of bijna iedereen. Enkele volhouders lieten het absoluut niet aan hun hart komen. Singing in the rain is een toepasselijke slowfox.  Spijtig dat mijn mobieltje niet kon scherpstellen door de dikke druppels heen.

Toch een mooi beeld, van de echte spirit van dans in het algemeen, en ook van Hasselt Danst. Gezellig genieten van het samenzijn, de dans en de muziek. En een pintje, waarom niet. Het water was gratis.

Van waardevol naar waardenvol

Typisch Belgische zomerse regendagen nodigen niet uit om buiten op te ruimen. Binnen kan het ook. Een kast, of een rek. Een grote legger met boeken en vooral ordners krijgt nu die reeds lang verdiende eer. Stofzuigen, leegmaken, met water en zeep schoonmaken. Nuttige informatie en zware herinneringen. Bestoft, en vaak jaren onaangeroerd. De bovenkant onherroepelijk en blijvend vergrijsd. Als vanzelf komen ze opgefrist terug op hun eigen plekje te staan. Uit gewoonte.

Ga ik deze nog wel terugzetten? Jaren niet open gehad, de inhoud allicht behoorlijk gedateerd. En ik kan alles gemakkelijker en actueler terugvinden op internet. Dingen die ooit belangrijk waren. Een reeks bijscholingen rond marketing. Jaren ’90. Amper sprake van internet. Customer satisfaction. Slides en schema’s. Kopies uit boeken. Piramide van Maslow. Waar ben ik nog mee bezig geweest?

Leiderschapsstijlen, situational leadership, opdelingen in velden en sectoren. Gauss curves. Het soort tekeningetjes dat de meningen tot theorieën transformeert, en een schijn van wetenschappelijke benadering geeft. Het heeft gewerkt, de cursussen zaten vol. Zitten allicht nog steeds vol.

Delegeren. Time management. Coaching. Marketing planning. Analyses. The Boston Consulting Matrix. Marktonderzoek. Promotie, flexibiliteit, communicatie, oefeningen. Bench-marketing en concurrentie-analyse. Gekribbelde notities die ik niet wil herlezen. Grafieken.

Omzet-analyses, swot-analyses. Ondernemingsstrategie en Human resources , CAO, kwaliteitszorg (ISO, KAIZEN…), afkortingen die me niets meer zeggen (SDCA,PDCA, MUDA…), kostprijsberekening en kostenplaatsen. Wiskundig uitziende formules die de indruk geven dat economie berekenbaar is, voorspelbaar zelfs? Checklists. Financiële analyse, jaarrekeningen, cash flow, ratio’s, effectieve personeelskosten, break even. Tabellen. Letters, cijfers…

Het verwondert me, waar ik overal mee bezig ben geweest. Hoeveel tijd ik daar in gestoken heb. Minstens ¾ hiervan is waardeloze nonsens. Theorieën die maar één start- en eindpunt hebben: winst. Geld. Zelfs als het gaat over menselijke relaties en gezondheid, staat dat in functie van winst maximaliseren. Sociaal leven en welzijn zijn bijkomstig. Tenzij er geld mee kan verdiend worden. Milieu en ecologische impact komen niet (erg zelden) in de resultatenrekeningen voor. De waarde van de aarde, lucht, water en leven komt niet aan bod. Enkel getallen die  euro’s voorstellen.

Ik ga deze cursussen niet meer nodig hebben. Nooit meer gebruiken. Economie zonder ecologie is egoïstisch korte termijn misbruik van alles en iedereen. “Wat niet goed is voor iedereen, is niet goed.” Ook niet als je het eco-nomie noemt, en doet alsof het wetenschap is.