Hoe wordt ik schrijver? 7

Eerlijkheidshalve dien ik hier te vermelden, beste lezer, dat ik op dit ogenblik eigenlijk een heel ander boek zou moeten schrijven. Om heel eerlijk te zijn: ik moet nog één boek afwerken (een paar onbenulligheden nog, dan is het klaar. U merkte reeds dat dat voor mij geen probleem zou mogen zijn), van een tweede heb ik me voorgenomen om er enkel zo tussendoor maar wat aan te werken, en aan het derde (ik heb nog geen titel, maar het zal over de mijn gaan) ben ik nu volop bezig. Tenminste, dat was de bedoeling. Ik heb er mij speciaal een ganse week voor terug getrokken. En nu verdoe ik mijn tijd met hetgeen U nu onder ogen krijgt. We hebben alle twee wel wat beters te doen. En toch, het schiet net zo lekker op.

(Hier volgt nu dus mijn wandeling.)

Zo best lezer, hier ben ik dan weer. Na een bliksemsnelle en korte wandeling. Helaas moet ik U mededelen dat deze avondlijke uitstap mij weinig baat heeft gebracht. Een fietsende, veel te jonge dame die zelfs niet flauw viel toen ik haar indringend aankeek (nu goed, ze had toch een kromme neus), en een steentje in mijn schoen. Dat laatste daargelaten zit ik nu weer terug achter mijn tekstverwerker. Die deze letters spuit. Uiteraard gemotiveerd en aangedreven door de schrijver.

Maar beste lezer,  ik heb me zojuist tijdens mijn wandeling de bedenking zitten maken, dat ik eigenlijk mijn tijd beter zou kunnen besteden aan het verder schrijven aan mijn mijnboek. (Dit lijkt ook weer sterk op poëzie! wees erop beducht!!) (Ik zal later wel even opzoeken of het woord beducht wel bestaat. Als dat niet het geval is, zal ik dat hieronder vermelden. Dan hoeft U het zelf niet meer op te zoeken.)

Daarom beste lezer, ga ik nu overschakelen op een andere diskette.

           Uw toegenegen,

            Schrijver.

(wordt vervolgd)

Hoe wordt ik schrijver? (06)

De draad.

Hoe wordt ik uitgever? Op deze bladzijde!

Het spijt me. Ik heb het niet meer gehaald. Op mijn tekstverwerker springt de bladzijdenummering naar het cijfer tien. Indien U dit erg storend vindt, kan U dit antwoord uitknippen en op de vorige pagina plakken. Laat ik duidelijk zijn: dit geldt enkel indien U zélf, en voor Uzelf, dit boek gekocht hebt. Ik persoonlijk heb een hartsgrondige hekel aan mensen die prenten knippen uit de boeken van de bibliotheek, vooral dan uit die boeken die ik nog niet gelezen heb. Ik vind dit gedrag welhaast even ergerlijk als het aantekeningen maken of onderlijnen in deze boeken. Meestal wordt dit -voor naslagwerken- weliswaar maar enkele bladzijden volgehouden, (deze boeken worden namelijk, in tegenstelling tot onderhavig stuk, enkel door intelligente mensen volledig uitgelezen), maar toch getuigt dit van zeer slechte smaak, en van beperkte intellectuele vermogens. Het weze gezegd. Geschreven.

Ik zal mij haasten om tenminste nog binnen het bestek van deze bladzij mijn gedane belofte in te lossen.

Antwoord: Men wordt uitgever uit pure frustratie.

Hoezo? Zal U zeggen. (Doet U maar).

Inderdaad, U heeft deze vraag terecht gesteld. Dit antwoord is inderdaad hetzelfde als HET antwoord. Maaaar:  het dient anders geïnterpreteerd te worden!

Een uitgever is namelijk niets anders dan een gefrustreerde schrijver! Iemand die uit pure frustratie een gans boek volgeschreven heeft, maar er nooit een uitgever voor heeft kunnen vinden. Aan de traagheid waarmee U deze letters leest, kan ik wel merken dat deze uiteenzetting Uw logisch redeneervermogen zwaar heeft aangetast. Als U dacht dat U, behalve schrijver, eventueel ook nog uitgever zou kunnen worden, is het niet uitgesloten dat U nog een DERDE frustratie wacht.

Om uitgever te worden moet U namelijk over enig kapitaal beschikken. Dat is een van de redenen waarom ik nooit uitgever ben geworden.

Als ik merk dat ik, om een een beetje behoorlijk boek op de markt te kunnen brengen met hetgeen ik tot nu toe heb neergeschreven, nog ongeveer tien maal zoveel zou moeten schrijven als ik nu reeds gedaan heb, dan begin ik er ernstig aan te twijfelen of de rest van dit boek ook nog wel grappig zal kunnen zijn. In ieder geval kan ik nog een reserveparagraaf, die ik eigenlijk twee uur geleden op bladzijde vijf had getikt, hier aan toevoegen. (De voordelen van en tekstverwerker!) Dat wordt dus de onderstaande paragraaf. En daarna ga ik even wandelen. En dan aan het ‘mijnboek’ verder schrijven. Hier komt ie dan, veel genoegen ermee:

Proces Verbaal voor vrijwilligerswerk

Merci, Hasseltse polies & parket

Ik was haastig aan het opruimen op ons jaarlijkse Geefpleintje aan Vanveldeke in Hasselt. December 2018. Mijn autoke na afloop zo dicht mogelijk bij het pleintje gezet om alles terug in te laden. Weliswaar op de stoep. Eventjes. En voor de zekerheid een opvallend geel briefje achter de voorruit en de ruitenwisser achteraan gestoken: Laden & Lossen, Geefpleintje, en mijn telefoonnummer.

‘t Was een geslaagde editie. Met warme kleding, koffie, gebak, soep, speelgoed, muziek… En mijn tuinkachel die voor wat Kerst-achtige warmte moest zorgen.

Tijdens het opruimen komt Heidi aangefietst: “Hugo, er staat ene flik bij uwen auto. Ze zijn u aan ‘t opschrijven!” Dus ik laat alles vallen, en haast me naar de hoek. Waar ik nog net een fluo-oranje ordehandhaver op zijn witblauwe motor zie wegrijden.

Er zit niets achter de ruitenwisser. Die zal toch dat briefje wel gelezen hebben? Die zal toch op die tijd geen PV opgemaakt hebben? Afwachten…?

Maar het was er wel. Snel. 116€!

Dus ik protesteer, en leg de zaak uit.

Hoor niets meer. Een paar maanden.

En vandaag in de bus:

Betwisting niet aanvaard

U moet de boete betalen

(Jawel, in vette letters.)

Vrijwilligerswerk. Sociaal bezig zijn. Ook voor de minstbedeelden en daklozen. Je steekt er je tijd in. Maakt er kosten voor. Maar de politie, ten dienste van de gemeenschap (toch?) heeft ander prioriteiten…

Toch wel wrang als de kranten vol staan, over fraudeurs die onbestraft blijven, geweldplegers die na verhoor meteen weer vrij zijn, criminaliteit die straffeloos verjaart, belastingontduikers die vieren dat en weer miljoenen veilig weggesluisd zijn…

Het lijkt me dat er dan toch, ook bij overheid, politie en justitie, verkeerde accenten worden gelegd. Beboeten doe je toch om fout gedrag te corrigeren? Wat voor samenleving willen jullie dan? Eentje van schaamteloze profiteurs?

Ik weet niet aan wie de sloganschrijver dacht toe hij het woordje UW gebruikte.

De politie, uw vriend…