Mini bib: leen, ruil, geef en lees gratis (boeken, tijdschriften)

Ik vind het een leuk idee, en ben eindelijk met wat paneeltjes, plexiglas en verf aan de slag gegaan. En nu staat er een kleine boekenkast bovenop mijn brievenbus. Op je eigen terrein, oprit of tuin mag je dat zelf gewoon doen.  Voor een gemeenschapsruimte (parkje, plantsoen, pleintje) kan je beter afspraken maken met de gemeente.

De minibiebs vind je ook als boekentil (als bij duiven: ze vliegen in en uit), ruilboekenkastje, little free libraries, ruilbib, boekenasiel, boekenboom, boekenhuisje, boekenbus (naar brievenbus), booksinboxes, straatbib(liotheek), boekenruilcontainer, zwerfbib, leesbox,  letterhuisje.

Ze geven boeken een tweede leven, tot plezier van gever en lener. Geef toe: de meeste boeken die je koopt lees je maar één keer. Wil je ook aan de slag?

Je vindt vaak geschikte kastjes in de Kringwinkel (zelfs bij Ikea). Of timmer zelf iets. Zorg wel voor een goed dak(je) zodat alles droog blijft. Vermijd waterinsijpeling en vocht. Er bestaan (herbruikbare) vochtvretertjes (ook biologische) voor in de auto. Je kan silica zakjes verzamelen die bij veel producten zitten (schoenen, elektronica,..) Of een sok met kattenbakvulling gebruiken.

Best hang of schilder je er wat uitleg op. Bv dat je ook boeken kan ruilen of schenken. Laat daarvoor dan ook ruimte vrij in je Minibieb. Hang een bordje of briefje op met jouw regels. Je kan ontraden of promoten om commentaren en aanbevelingen in een boek te schrijven, al dan niet met naam en datum. Dit kan een boek een hele geschiedenis meegeven.

Mamie Sanne postte een leuk versje dat ze in haar bib hing: Mijn boekenruilkast is een feit. Hier kan je je boeken kwijt. Verveel je je en wil je graag wat lezen! Kies dan eentje uit de deze!

In de Facebookgroep worden tips gegeven om te starten: post het in allerlei groepen van de omgeving (“freecycle”, “gratis” “2dehands” pagina’s, “je bent van *gemeente*”..), flyer bij de buurtbewoners, print een affiche voor in de bib of achter je raam, stuur een persbericht naar lokale krantjes, radio’s en regionale tv. Je kan af en toe een actie doen (openingsreceptie, speciaal thema boekenaanbod (Halloween, Dag van de Aarde, Valentijn, ‘neem een gedicht-potje’ in januari voor de week van de poëzie.…). Of leg er eens een Geocache in. Zo krijg je weer eens andere bezoekers.

Het maakt niet uit of lezers kunnen kiezen uit 100 of 10 boeken. Het idee draait ook niet alleen om boeken. Het heeft ook een sociaal aspect. Een ontmoetingsplekje voor een babbeltje. En een promotie voor het principe van ‘samen delen’ i.p.v. ‘hebben’. (Zoals dat ook met gereedschap e.d zou kunnen.) Daarom heb ik er ook wat andere spullen in: film, tijdschrift, gezelschapsspel.

Een goed idee: een stempel gebruiken tegen het doorverkopen. Er zijn goedkope stempels waarin je zelf losse letters kan zetten. MiniBib en het adres (of gemeente). Die kan je op de binnenkant van de kaft zetten, maar ook op enkele pagina’s en op de zijkant van het boek. (Als het te dun is –zoals een stripverhaal-  buig je de flank wat open.)

De eerste “Little Free Library” werd in 2009 door Tod Boll (Hudson, Wisconsin) gemaakt als eerbetoon aan zijn moeder die lerares was. Hij plaatste een schaalmodel van een klasje vol boeken op een paaltje aan de straat. Nu zijn er wereldwijd al 10.000den kastjes met gratis boeken.

Een teveel aan (gekregen) boeken kan je als  zwerfboek gebruiken voor de boekenjagers. http://www.boeken-jagers.be
Noreen Van de Sompele verzamelt alle locaties op een website, en beheert de FBgroep:
http://users.telenet.be/…/Noreen/Vlaamse_boekenkasten.htm
Ruilboekenkastjes België https://www.facebook.com/groups/1887768128149294/?fref=nf
In Nederland vind je info op www.minibieb.nl

Ondertussen zoek ik ook materiaal voor thema-boekenboxen die op activiteiten gezet worden, deelnemers kunnen ze gratis lenen & lezen. Alle themabijdragen zijn welkom over:
Singles, en relaties
Duurzame energie
Transitie
Circulaire economie
Lokale burgerinitiatieven

Dag boek van Beuk (3)

Op hete zomerdagen trokken we met de Chiro naar een koele bosbeek.
 

 

 

 

 

Uitermate geschikt om een halve dag te ravotten. Er was open ruimte om te spelen, een afwisseling van schaduw en zon, stenen en takken om de beek af te dammen en zo een dij-hoge zwempoel te maken. En aan een monumentale, schuin over de beek hangende beuk had een durfal een dik zeel geknoopt. Je kon er als Tarzan over de ravijn zwieren. Terwijl alle toeschouwers klaarstonden om te schateren als je er in viel, of van de glad getrapte wanden terug de beek in slibberde.

Ik wist dat er 100 meter verder nog gegraveerde beuken moesten staan. Allicht de moeite om op een zonnige novemberdag een wandeling te maken. Verrassing: het touw hing er nog. Althans, er hing nog steeds een flink, gelijkaardig zeel pal boven de beek. Maar nu in een andere boom. De oude beuk had het begeven. Gezaagde stukken van zijn kruin lagen verspreid op de andere oever. De rest van de nog staande stam was al flink aangetast door zwammen. Maar aan zijn voet was een opvolger uitgeschoten. En op een door zijn wortels samengehouden landpunt in de beek hield een nog maar twijg-groot kleinkind de laatste blaadjes voor dit najaar vast. Hoop voor de toekomst.

De verschillende getatoeëerde stammen van de beschreven beuk waren door de tand des tijds grotendeels onleesbaar. Winter 2016. De jaartallen die de beuk onthield waren 1974, 1923 en zelfs 1905! In de vrij makkelijk te beklimmen stam waren nog vers gekraste hartjes te vinden. JAZZ Bilzen was door een liefhebber aan het beukenboek toegevoegd.

De beek tussen Hoefaert en Kriekaert spoelt veel herinneringen weg. Maar evenveel blijven er hangen aan de stammen van de beuk, aan de takken van de bomen. Generaties kwajongens en gezinnen hebben hier zomerse zondagen doorgebracht. Misschien moet ik nog eens met een mes terugkomen, om voor volgende generaties een boodschap achter te laten. Zoals ene Tomy BIJNENS hier ooit deed.

Naast de beek een kei waarin gebeiteld staat:
Stiltegebied Zwarte put, 12 oktober 2012

En in de beek, onder het beukenboek:
In zijn wieg neemt het water tijd en teken geruisloos mee

Geefpleintje geeft katoen, gas, vonken en vuur

Zaterdag 16/12/17 keek Vanveldeke geamuseerd toe. Een 40-tal hartelijke vrijwilligers geven het beste van zichzelf, & een goed voorbeeld. ’s Morgens vroeg wordt er materiaal aangesleept: tafels, stoelen, kerstversiering, sofa, geluidsinstallaties,afdekplastiek, een camper om in te grimeren, vuurschaal en hout, kledingrekken, kapstokken, gasvuren, ketels, mokken, afwasteil … Rudi heeft 2 tenten bij die met veel handen vlot opgezet worden.

En de rest van de dag is het gewoon een gezellig komen en gaan, geven en nemen, bijpraten en ontmoeten, brengen en krijgen, af en toe schuilen voor een paar druppels, en opwarmen bij het vuur.
De geeftafel draait permanent op 100 procent. De soep van de Wroeter, koffie van de wereldwinkel, veel brood, taart, cake, wafels, koekjes, snoep en groenten van diverse gulle gevers.

Veel contrast ook. Een mevrouw die amper iets durfde meenemen omdat ze niet begreep dat alles gratis was. Tegenover een groepje (gezin?) dat ongegeneerd supergrote tassen met en zonder wielen bleef volstouwen. En pas na een tweede ronde, en hierover te zijn aangesproken, even onbeschaamd verdween. Maar ook weer nemers die geven; een kleine bijdrage om wat onkosten (zoals gasflessen ed.) te kunnen dekken. Dankuwel.

Heel fijn bij deze editie was de aanwezigheid van 2 meewerkende initiatieven met hun standje: de Trawanten (daklozenwerking Hasselt) met hun kerstkaartenactie, en Zonder Honger Naar Bed met cupcakes, chocolade en snoep.
En de pannenkoeken. Aan de lopende band vers gebakken. En even snel weer op magische wijze verdwenen.
Ook de afwasser geeft, namelijk: de moed niet op. Uren lang.

Er was ook een bestelwagen ingericht als kapsalon. En 2 kapsters die bereid waren om op het geefpleintje gratis aan de slag te gaan. Ik vond het een leuk idee. Hoopte dat er toch een paar mensen zich zouden aanbieden hiervoor. Een half uur na de start van het Geefpleintje gaf Guy al mee dat er al volgnummers waren uitgedeeld. Acht. Buiten de bus werd er onder de tent ook nog een kapstoel in gebruik genomen. Ik geef toe dat mijn verwachting fout was.  Ine en Mercedes hebben van 26 mensen het haar verzorgd. Eentje heeft er  zelfs een vlecht voor Kom Op Tegen Kanker gegeven! Chapeau voor de dames die dit in de kou van hun geïmproviseerd salon uren lang gedaan hebben. Een absoluut en onverwacht succes.

Ook fijn dat er al weer nieuwe kandidaten zich hebben opgegeven om volgend jaar mee te werken. (Altijd welkom!)

O, dat katoen geven, dat ging over de jeans en warme jassen, het gas was voor de vuren van de soep.