Tagarchief: crisis

Wij willen leugens. 3. Crisis

Al mij leven lang hoor ik dat het crisis is. Altijd.

Soms krijgt zo’n crisis ook een naam, en wordt ons voorgehouden in welke sector die crisis zich voordoet, wat de gevolgen zijn, en hoe de burgers ervoor moeten opdraaien om die crisis te bezweren. (Volgens statistieken zijn Vlamingen gemiddeldde rijkste Europeanen en de meest vermogende burgers ter wereld na Zwitserland en de VS.)
Ik zag de oliecrisis met de autoloze zondagen. Er dreigde schaarste, en olieproducten moesten een pak duurder worden. Onze energievoorziening en mobiliteit kwamen in het gedrang. De oliemaatschappijen voeren er wel bij. Hun winsten namen nooit af.  (En de autoloze zondagen waren fijn!) 
(Tot profijt van producenten en leveranciers werd het recent nog eens dunnetjes overgedaan voor de elektriciteitssector.)
In 2008 kwam de vastgoed crisis. De prijzen van vastgoed bleven niet langer lijnrecht stijgen. Banken verhandelden veel te zware, riskante leningen om er sloten geld mee te verdienen. Om dan lachend in financiële moeilijkheden te belanden. Dus moesten wij de banken redden, en de criminele bonussen van hun topgraaiers betalen.
En dan kwam de euro-crisis. De EU stond op springen, en haar munt ook. Grieken moeten bezuinigen. Parlementairen niet.
Je merkt iedere keer opnieuw dat een crisis het ideale scenario is waarmee rijken telkens nog rijker worden door minder rijken meer uit te persen.
Zitten we nu weer in een (politieke) crisis? Ik weet het niet. Een rijkentaks komt er niet, en de Lux Leaks tonen aan dat de grootste bedrijven hun winsten quasi belastingvrij via Luxemburg binnenrijven. Terwijl wij inleveren op zowat alle inkomsten: uitkeringen, zorg, index en loon… en meer betalen voor alle diensten (huisvuil, …) Gratis openbaar vervoer wordt afgeschaft. Voor gepensioneerden, niet voor parlementsleden.
Hetzelfde scenario als altijd. Crisis as usual. Zolang we niet met hooivorken naar Brussel trekken gaan politiekers en het groot kapitaal dat hen in dienst heeft er van uit dat ze nog alles onder controle hebben.
De crisis wordt ons aangepraat door egoïstische, hebzuchtige idioten die altijd méér willen. Terwijl dat juist de oorzaak van alle ellende is. Op koopzondag voor Kerst zijn er minder elektronische betalingen geweest dan vorig jaar. Ja, en…? Waarom wordt dit in de media verteld alsof dat geen goede zaak is? De restaurants (of hotels) kregen voor Kerst en/of Nieuwjaar minder reservaties. Ja, en? Tijdens de solden is er 3% minder verkocht. Ja, en?? Moet het altijd méér? Dat kan toch gewoon niet. (En de boom in de aankopen via internet wordt natuurlijk niet eens meegerekend.)
We hebben een crisis omdat we blijven meelopen in het systeem. Het verhaal van de 1% (rijksten die de maatschappij sturen) blijft dank zij de verdeel en heers ideologie in hun voordeel bestaan. Als 99%, of zelfs maar 85% solidair zou zeggen: ‘Fuck you! We doen het op onze manier, samen, solidair, kleinschalig.’ dan zouden de rollen snel omkeren.
Nu ligt de macht bij wie kapitaal heeft.
Als het er op aan komt zal de macht liggen bij wie water, voedsel en medestanders heeft.
Laat ze hun goud en geld maar opeten.
Helaas zijn we blijkbaar niet sociaal en solidair genoeg om te doen wat voor iederéén goed is, en beperkt (bijna) iedereen zich ertoe om te maken dat iedere IK voor zichzelf zorgt.
Er is ondertussen ook nog een milieucrisis, een landbouwcrisis, een afvalcrisis, een energiecrisis. Wie zou zich daar weer rijk aan maken? Of de crisis in Syrië of Oekraïne? En wie zal er voor betalen?
Ach wat, de crisis moet nog komen.