Categorie archief: Eten

Volle bak vreten

De zomer puilde weer uit. Overal werd druk georganiseerd en gevochten voor de aandacht, de tijd en de centen van burgers die willen ´genieten´. En in de meeste gevallen betekent dit dat er een overaanbod aan eten en drinken wordt aangeboden. Food truck festivals en barbecues proberen elkaar de loef af te steken met scherpe prijzen, een iets bekendere lokale band of artiest, kleurrijker inkleding, vleugjes exotiek en een salsa-initiatie.

Al dat concurrerende lekkers vecht om je portemonnee, en probeert je te overtuigen met zoete walmen van wafels of nutellapannenkoeken, gebraden rook van Provençaalse houtskool, pittige kruiden met vreemde kleuren, mooi verzonnen benamingen en oogstrelende presentaties. Het is voorwaar geen sinecure om je gebraden worsten beter te laten lijken dan die van je buurman.

Zonder het showcooking te willen noemen kan een beetje spektakel of handigheid al aardig helpen. Wat verkoopt best? Een opgewarmde praktische microgolfpannenkoek of een vers gemaakte? En hoeveel helpt het om met zwierige bewegingen het deeg uit te gieten, of flitsend snel rond te spatelen? Of nog beter, die pannenkoek met één soepele beweging een salto door de lucht te laten maken en netjes weer op te vangen. (Want zonder die laatste finishing touch ziet het er natuurlijk maar hilarisch lullig uit.)

Als je die handigheid niet hebt kan een origineel kookapparaat je ook al een heel eind helpen. Als vroeger barbecues een rooster hadden waarop je vlees kon grillen, kan het nu ook zonder, of anders. Een hele smalle grill bijvoorbeeld, waar de spiesjes met vlees net op passen. Of een gelijkaardig exemplaar met een grote ´verbrandingskamer´ aan een kant zodat de afnemende hitte verder in de bakzone andere temperaturen heeft om snel of traag te braden, of warm te houden.

En bij een volgend roestvrij exemplaar is er geen rooster meer nodig. De prefab spiesjes zijn precies op maat gemaakt van de bakgoot. Of andersom? Met getande randen zodat ieder spiesje net naast het vorige terecht komt. En je ze allemaal gemakkelijk kan draaien door gewoon met het hand over de stokjes te wrijven. Ze draaien nog net niet vanzelf om.

Een hele leuke vond ik de kelkvormige stookplaat(s) waarvan het raster vervangen was door een dikke stalen ring. Zo werd het eigenlijk een kachel met een open kern, waarvan de bovenkant een handige bakplaat was. Blijven staan om te kijken. Daar krijg je honger van. Goesting.
Het werkt dus.

Aardappelen rooien

Vandaag wat aardappelen gerooid. Ondanks flink protest van de vereniging der onderste ruggenwervels, bij tijd en wijle luidruchtig ondersteund door een verrekte rechterschouder. In iedere onderarm een wespensteek, omdat ik gisteren bij de courgetteoogst te laat doorhad dat die gestreepte smeerlappen de droogte onder de grote dekbladeren geschikt vonden voor nestenbouw. En er was neerslag, maar die was maar af en toe de benaming regen waard. Eigenlijk waren er dus voldoende legitieme redenen om het uit te stellen.

Eerst het perceel met grotendeels afgestorven loof nog even gewied. Kwestie van zoveel mogelijk ongewenste (on)kruiden te verwijderen in plaats van ze om te woelen en te verspreiden.
Al bij de eerste struik op de hoek van de beplanting was het duidelijk: de concurrentie was hevig. Woelmuizen hadden niet gewacht tot de oogsttijd, maar zich gedurende het hele groeiseizoen uitgebreid tegoed gedaan aan Charlotte en Nicolla.

Zonder enig overleg hebben ze zich stiekem knagend een weg gebaand door mijn toekomstige wintervoorraad. Dat ze er wat van eten, oke. Maar het aandeel dat ze zich toe-eigenen en de diensten die ze daarvoor leveren staan in geen enkele verhouding tot de arbeid die ikzelf heb ingebracht. Van sommige knollen die aardappel geweest waren bleef enkel nog een millimeter dunne schil over. Blijkbaar hebben ze een voorkeur voor de grote exemplaren.

Dus weer of geen weer, zo meteen rooi ik de hele boel. Geen krieltje laat ik in de omgewoelde grond zitten. Waarschijnlijk zal de enige dahlia die daar staat er de dupe van worden. Ik heb in het voorjaar geprobeerd die woelmuizen met mollenvallen te vangen. Maar daar trappen ze dus niet in. Ik zal wat anders moeten verzinnen.

De zwarte elzen die wat verder nog steeds spontaan uitschieten getuigen dat de omgeving waterrijk was. Maar ondanks de regen van de laatste weken is de grond – geloof het of niet- na 6 a 9 cm kurkdroog.

Die oude aardappelmand blijft ideaal. Als ze half vol is kan je er eens flink mee schudden om alle aarde van de knollen door de draadkorf weg te zeven.
Ik weet nog niet precies wat ik nu die seizoen eigenlijk gekweekt heb. Maar de vraag lijkt terecht: aardappelen of woelmuizen?

Vuur, vrienden, vroentesoep & vrassingen

Gezellig keuvelen rond een open vuur, waarop we samen een grote ketel soep koken van alle groenten en (on)kruiden die je meebrengt. Op maandag 14 augustus om 18u30 vertrekt langs het kanaal in Hasselt  een gewone wandeling (ca. 1,5u) en een wildplukwandeling.

Vrassingen: daar mag je eventueel zelf voor zorgen ((akoestische) muziek, animatie, lekkers….)

Potluck: er staat een tafel waarop je meegebrachte hapjes kan delen. We houden alles vegetarisch. Gebruik je doosje ook om resten mee terug te nemen als er te veel zou zijn.

’s Anderendaags, 15/8 is een vrije dag. Iedereen is welkom, uitnodiging gaat vooral naar geïnteresseerden voor Transitie Limburg, Vreucht van eigen bodem en singelvereniging JAG (die hun 25 jarig bestaan vieren).

Graag aanmelden als je komt (op het FB event). Als jij (of een van je gasten) dat niet kan, bezorg dan een berichtje met hoeveel jullie komen. (Kwestie van een grotere of kleinere ketel te voorzien.) We zitten langs het Albertkanaal, bij Biologische brouwerij Jessenhofke, Simpernelstraat 17.

Breng als je wil & kan zelf je eigen spullen mee: zitje (hangmat & steun, vouw- of strand)stoel), bestek en kom (of mok), wat (onbehandeld) brandhout, veilige fakkel, hapje, parasol of -plu.

Water voor soep en afwas is er.

 

Iemand een thee- of koffiepot die in het vuur kan staan?

*Als toponiem verwijst vroen naar vroente, het woord voor ‘een gemene weide’. Het is afgeleid van ‘van de heer’, verlengd met het suffix -te. De oorspronkelijke betekenis van het Middelnederlandse vroonte is dus herenland, en vandaar gemeentegrond, gemene weide.